wtorek, 10 lutego 2015

Poszukujemy chętnych do pracy w Okręgowych Komisjach Wyborczych w powiecie oświęcimskim.

Marszałek Sejmu ogłosił niedawno termin wyborów prezydenckich na 10 maja i 24 maja 2015 roku (ewentualna druga tura wyborów). Część z was zwyczajowo narzekać będzie na rzekomo sfałszowane wybory lub przynajmniej na długi czas oczekiwania na wyniki wyborów. A może by tak wziąć sprawy w swoje ręce i wziąć udział w nadchodzących wyborach "od kuchni" jako członek Okręgowej Komisji Wyborczej? Oczywiście nie za darmo. Taki członek za jeden dzień pracy otrzyma wynagrodzenie w wysokości 160 złotych na rękę a jeśli dojdzie do drugiej tury wyborów to za kolejny dzień pracy (mniej liczenia bo będzie wtedy tylko dwóch kandydatów na prezydenta) - dodatkowe 160 złotych wynagrodzenia. Razem będzie można legalnie zarobić 320 złotych w dwa majowe dni. Zapraszam do współpracy. Wcześniej jednak zamierzamy uzbierać wymaganą ilość podpisów poparcia, by móc oficjalnie zarejestrować naszego kandydata w Państwowej Komisji Wyborczej. To standardowa procedura, która dotyczy wszystkich kandydatów na kandydatów. By mogli oficjalnie kandydować muszą oni zebrać odpowiednią - całkiem sporą - ilość podpisów. Wszystkich chętnych do pomocy zarówno w komisjach jak i przy zbieraniu podpisów proszę o kontakt mailowy do 27 lutego na adres: marek_nazarowski@wp.pl 

W ostatni weekend lutego (28.02. - 01.03.) skontaktuję się ze wszystkimi zgłoszonymi osobami i każdemu z osobna udzielę szczegółowych informacji.

Parafrazując klasyka: pomożecie? ;-)

UWAGA! 
Z powodu wyjazdu, w dniach od 12.02 do 27.02. będę niedostępny pod każdym względem.

poniedziałek, 9 lutego 2015

Cytat tygodnia: Rzepliński do Watykanu!

"Nie tylko przyjęcie medalu przez prof. Rzeplińskiego, ale już samo jego przyznanie przez papieża jest skandalicznym naruszeniem polskiej suwerenności, jawnie protekcjonalnym aktem w stosunku do państwa, które potraktowane zostało jak watykańskie dominium. Skandalowi temu towarzyszy niegodziwe pozerstwo (potocznie zwane rżnięciem głupa) prezesa Trybunału Konstytucyjnego, który udaje, że nie rozumie w jaki sposób jego zachowanie rzutuje na wizerunek Trybunału jako niezawisłego sądu i organu broniącego suwerenności Rzeczpospolitej. Wstyd i hańba!"
 Prof. Jan Hartman

niedziela, 8 lutego 2015

Słowo na niedzielę: Przestańcie udawać że walczycie z pedofilią duchownych!

Od najstarszych czasów Kościół katolicki traktował pedofilię jedynie jako występek przeciwko moralności. W kodeksie kanonicznym przez wieki była ona traktowana na równi z masturbacją. Przez całe stulecia ciemny, rozmodlony lud święcie wierzył, że powołani przez samego Boga kapłani w chwili słabości (sic!) oddają się różnym ziemskim namiętnościom, czego później szczerze żałują (oczywiście dopiero wtedy, gdy nie sposób już dłużej zaprzeczać faktom). Do chwili obecnej pedofilia duchownych nie była traktowana przez Kościół jako coś szczególnie złego - ot, chwila słabości, "namiętności", zdarza się każdemu. W końcu wszyscy jesteśmy tylko ludźmi (do czasu gdy przyjdzie przyjmować ofiary w imieniu Boga lub nauczać moralności - wtedy doskonale wiadomo kto jest "prochem i niczem" a kto bożym pomazańcem, nie podlegającym jakiejkolwiek krytyce bożych owieczek i baranków. Nie stanowiło więc żadnej różnicy, czy doszło do "własnoręcznej" namiętności czy też namiętności wykonanej młodą ręką zastraszonego ministranta. Przez wieki lud boży w milczeniu akceptował hipokryzję zepsutego do cna kleru, który co najwyżej wyraził ubolewanie, o ile został do tego zmuszony rozgłosem sprawy. Nastały jednak nowe czasy. Obecnie na całym Świecie gwałt jest gwałtem bez względu na to kim jest gwałciciel a pedofila przestępstwem, bez względu na to kto się jej dopuszcza. Dzięki współczesnym mediom o każdym przestępstwie dokonanym gdzieś na końcu Świata wiedzą wszyscy w... dziesięć minut. Media społecznościowe, komunikatory, portale informacyjne i towarzyskie, internetowe kluby zrzeszające pasjonatów danej dziedziny umożliwiają błyskawiczny kontakt a ich użytkownicy nie są wcale anonimowi. Nie trzeba nawet śledzić kliknięć przycisku "Lubię to" by móc stwierdzić kto jakie ma zainteresowania, poglądy czy w jakim towarzystwie się obraca. Analiza twardych dysków komputerów osobistych, kart pamięci itp. często nie pozostawia złudzeń organom ścigania. Zresztą, nikomu nie pozostawia wątpliwości. Te natomiast próbują tworzyć i mnożyć najwyżsi hierarchowie kościelni, z papieżem Franciszkiem na czele. Watykańczycy mają własne służby i własne metody dochodzeniowo - śledcze. Dla watykańskich śledczych twarde dowody świeckich prokuratur są niczym, dopóki nie zostaną przez nich bardzo wnikliwie przeanalizowane, co oczywiście wymaga dodatkowego czasu. Dużej ilości dodatkowego czasu... Czy fakt, że na zdjęciach będących w posiadaniu prokuratury penis kapłana znajduje się w odbycie ministranta jest dla nich wystarczającym dowodem? Nie jest! Ich kapłan przysięgał bowiem na Boga, że to nie jego penis. A może to ministrantowi wyrósł czarci ogon? Kto wie? Jedyna słuszna watykańska komisja pochylać się będzie nad takimi problemami trak długo, dopóki sprawa nie przycichnie, ewentualnie dopóki nie da się już dłużej mataczyć i zaprzeczać. Przez całe wieki tak było i niestety, tak jest nadal! Ostatnimi tego przykładami są skazany za przestępstwa seksualne ks. Wojciech G. z Dominikany, który czeka w areszcie na wyrok tylko za te przestępstwa, których dopuścił się będąc w Polsce. Przestępstwa popełnione na terenie Dominikany wciąż są badane przez watykańskich śledczych. I jeszcze długo będą, gdyż ks. Wojciech jest w miarę młody i najprawdopodobniej jeszcze długo pożyje, zaś jego dotychczasowy szef, J.E. arcybiskup Józef W. na szczęście nie bywał w Polsce z dziećmi i nie bywał i nie pstrykał sobie fotek w słynnych srebrnych legginsach... On, podobnie jak jego wysoko postawieni koledzy - wciąż może wszystkiemu zaprzeczać i zaprzecza do woli. Skutecznie. Jeśli więc fakty świadczą przeciwko niemu to tym gorzej dla faktów. To "źli ludzie" wydali na czcigodną Jego Eminencję wyrok. Złożył więc apelację. Do chwili obecnej odpowiedzi na odwołanie się abp. Józefa W. nie ma, choć miała być znana w październiku ubiegłego roku! Do czasu uprawomocnienia się wyroku (ekskomunikującego Józefa W.) ksiądz arcybiskup swobodnie porusza się po watykańskich ogrodach, otaczając miejscowe dzieci swą ojcowską - tfu! - miłością. A papież Franciszek? Oczywiście zaciekle walczy z pedofilią. Stworzył przecież komisję, która dba o to, by nikt nie zakłócał świętego spokoju księdza arcybiskupa - ani międzynarodowi śledczy, ani media, ani też pedofilska konkurencja. Bo takich fajnych dominikańskich dzieciaków, jakie miał do dyspozycji najwyższych dostojników ksiądz arcybiskup to ze świecą szukać! Wiedzą o tym najwyżsi hierarchowie Watykanu, dlatego będą łgać do skutku. Wielu z nich odwiedzało bowiem księdza arcybiskupa na Dominikanie, choć wiadomo było, ze nie można już bezkarnie wykorzystywać dzieci. Dlatego będą nadal udawać że walczą z pedofilią duchownych. Jak papież...

sobota, 7 lutego 2015

Oświęcim: Plac katechety - tego jeszcze nie było!

Nasi drodzy oświęcimscy radni (mniejsza o to którzy, gdyż pod względem uległości wobec kleru Platforma i PiS nie różnią się wcale) wymyślili, że oprócz uchwalania świętych patronów ulicom, szkołom czy szpitalowi należałoby wreszcie uhonorować kogoś świeckiego. Najlepiej postać mocno historyczną, by trudniej było prześwietlić życiorys nominata. Kogo by tu jednak wziąć "na tapetę"? Większość królów i książąt będących w Oświęcimiu chociażby przejazdem miała swoje za uszami. To może jakiś oświęcimski męczennik? Odpada. Święty Maksymilian Kolbe był co prawda antysemitą a ksiądz profesor Oko wciąż męczy się na polu walki z tym Dżęderem ale żaden z nich nie jest osobą świecką. Poza tym święty Maksymilan patronuje już jednej z powiatowych instytucji. Więc kto mógłby zostać partonem jednego z jeszcze wolnych oświęcimskich placów na Starym Mieście w Oświęcimiu? Katechetka? Bingo! Najlepiej pierwsza świecka katechetka, Antonina Małysiak. Jako pionierka w swoim ciężkim fachu miała z pewnością pod górkę (Księża nie lubią konkurencji, choć na szczęście jeden z jej kuzynów był biskupem, więc "z bożą pomocą" potrafiła w trzy miesiące opanować teologię i zdać niezbędne egzaminy), Choć dziś trudno to sobie wyobrazić, pod koniec lat pięćdziesiątych oświęcimscy Salezjanie dostali zakaz nauczania religii w szkole. Religii mogli nauczać jedynie księża w swoich parafiach lub osoby świeckie. Mimo rozwiniętej struktury nauczania religii (za tzw. głębokiej komuny) nagle zaczęło brakować (sic!) katechetów, rynek pracy stanął więc szerokim otworem przed świeckimi zakonnicami i tym podobnymi "zawsze dziewicami" z moherowym beretem na głowie i nieodłącznym różańcem w dłoni. Drodzy radni! A może by tak przestać udawać, że chcemy uczcić osobę świecką? Skoro jesteśmy w tematyce biznesu edukacji sakralnej muszę przyznać, że mamy w naszym mieście osobę, która choć jest współcześnie żyjącym katechetą, może podobać się wszystkim. Mam na myśli księdza Andrzeja Woźniaka z parafii p.w. świętego Maksymiliana Męczennika w Oświęcimiu. Zamiast jakiejś świeckiej (tfu!) katechetki proponuję uhonorowanie żyjącego księdza katechety w jednym z oświęcimskich gimnazjów. Ksiądz Andrzej, oprócz tego że jest księdzem jest także ucieleśnieniem kompromisu. Będąc katechetą z dwoma godzinami religii tygodniowo aktywnie wykorzystuje tylko połowę dostępnego czasu pracy, drugą zaś chętnie oddaje tym uczniom, którzy bardziej cenią zajęcia świetlicowe niż katechezę. Może więc podobać się zarówno tym, którym podoba się katolicka dyscyplina (trzyletnie przygotowania do bierzmowania z indeksikiem do zbierania podpisów za udział m. in. w mszy św.) jak i tym, którym rodzice nie pozwalają na nie chodzenie na religię (na połowie lekcji religii ksiądz jest nieobecny) i którzy wolą zajęcia w świetlicy szkolnej od religijnego prania mózgów. Poza tym ksiądz Andrzej jest osobą bliską ludziom uzależnionym od alkoholu. Zna w praktyce problemy z którymi zmagają się alkoholicy. Na placu księdza Andrzeja mogliby się więc spotkać wszyscy. I ci, którym udało się wyjść z nałogu i ci, którzy chcieliby wznieść toast za zdrowie kolegi. I pisowscy czy platformiani działacze, chcący uhonorować Jego Eminencję za "nieoceniony wkład w rozwój wiary i katolickiej tradycji oświęcimskiej młodzieży" (brzmi ślicznie, prawda?) jak również palikociarze itp., doceniający niemałe zasługi oświęcimskiego kleru w zohydzaniu dzieciom religii i w zachęcaniu do poszukiwania alternatywnego, świeckiego światopoglądu. Plac księdza Andrzeja mógłby więc stać się miejscem spotkań wszystkich mieszkańców Oświęcimia. Byłby przy tym dużo tańszy niż planowana Oświęcimska Przestrzeń Spotkań w formie dziwacznego mostu duchów za sto baniek. I znacznie praktyczniejszy niż OPS czy martwy plac martwej - choć jeszcze świeckiej - katechetki.

piątek, 6 lutego 2015

Po cholerę mi ten blog?

Po co ci ten blog? Musisz tak marnować czas? Jak zwykle, blog jest najważniejszy! Masz coś z tego? Czy ktoś to w ogóle czyta? Oprócz braku sił i weny twórczej czy deficytu ciekawych tematów codziennie spotykam się z takimi jak te, pytaniami. Gdy piszę coś od serca odpowiadam, że czasami człowiek musi, inaczej się udusi. Gdy sprawa dotyczy polityki mówię, że przecież każdy szanujący się polityk oprócz swojej partii, spotkań, wywiadów prowadzi też swojego bloga. Faktem jest, że najczęściej tę publicystyczną robotę "odwala" za polityka jakiś asystent ale mój blog dzięki temu że piszę go sam jest autentyczny jak żaden inny. I tak codziennie, grochem o ścianę... A zaczęło się tak niewinnie. Tak, samo się zaczęło. Wcześniej byłem aktywnym komentatorem lokalnych i ogólnopolskich portali informacyjnych, wywołując poruszenie, kontrowersje i czasami dyskusję w komentarzach. Od czasu do czasu wrzuciłem tu i ówdzie jakiś wierszyk... Wszystko to spowodowało, że zostałem obdarzony silnymi uczuciami wielu czytelników, choć nie zawsze były to uczucia pozytywne. Poza tym jeden z byłych już redaktorów lokalnego portalu informacyjnego "ochrzcił" mnie "gwiazdorem internetowych komentarzy" o co wcale nie zabiegałem. Nie o sławę mi bowiem chodzi ale o to by podzielić się z innymi moim punktem widzenia. Myślę, że całkiem nieźle opanowałem sztukę przekonywania za pomocą merytorycznych argumentów, co nie zawsze znajduje uznanie, szczególnie wśród tych, którym argumentów brakuje. Największy problem mam z przekonaniem do tego bloga współwłaścicielki laptopa, z jednoczesnym udowodnieniem jej, że blogger to też człowiek, który kocha, szanuje i próbuje się dostosować do naprawdę trudnych warunków do pisania. Ale o tym za chwilę. Tego bloga założył mi Kuba, przekonując mnie bym pisał nie tylko o polityce ale też o sobie, o swoim życiu, o radościach, troskach, sukcesach i porażkach. Opowieści dziwnej treści, komentarze bez cenzury, wierszyki, cytaty, opinie, zdjęcia... Byłoby świetnie gdyby ktoś to zechciał czytać a z tym bywało różnie. Mój dobry znajomy założył bloga i pisał na nim mądre rzeczy, zwracając się w swych tekstach do swojego psa, Lakiego. Niestety, jego Laki zwraca uwagę na człowieka tylko wtedy, gdy ma szansę dostać coś do jedzenia a poza nim i mną nie było zbyt wielu czytelników. Na szczęście pan Józef pisze felietony na oswiecimonline.pl, więc na szczęście można jeszcze cieszyć się lekkością pióra i ciężarem faktów przytaczanych przez niego. A wiedzę ma facet, że ho ho! Dzięki niemu polubiłem historię i zapragnąłem zgłębiać historię Oświęcimia. Nie uwierzycie jaka jest ciekawa! Kilkanaście lat temu przyjechałem do tego miasta i wciąż się go uczę. Ciągle poznaję nowych ludzi, nowe fakty, odkrywam nowe, ciekawe miejsca i jestem świadkiem wielu wydarzeń. Byłoby szkoda zachować wszystko to tylko dla siebie. Tym bardziej, że publikuję jedynie na moim blogu. A więc piszę, zmagając się z najróżniejszymi trudnościami. Robię to dla garstki stałych czytelników, którym chce się jeszcze czytać moje wypociny, czasami cytując je tu i ówdzie. Staram się organizować czas by nie zaniedbywać rodziny ani obowiązków. Dlatego piszę albo wtedy gdy już wszyscy śpią albo wtedy gdy śpią jeszcze. Doceń to, proszę i wyślij choć jednego esemesa. Rekordzista wysłał aż trzy (Bóg zapłać Wiesiu). Tylko tak pomożesz mi dowieść, że czytanie tego bloga sprawia komukolwiek przyjemność a to moje pisanie ma jakikolwiek sens...





czwartek, 5 lutego 2015

ABC czytelnika czyli każdy na coś czeka...

Aktywnego prezydenta oczekują Polacy.

Bardzo pracowity Janusz Palikot czeka aż zauważycie jak zasuwa i to jeszcze przed oficjalnym rozpoczęciem kampanii. Za jego pracowitość i za sam zamiar wypowiedzenia Konkordatu warto oddać na niego głos. A to nie jedyne jego zalety!

Cała załoga Kompanii Węglowej czeka by wreszcie poznać (i pokochać) nowych wiceprezesów (Oni tak szybko odchodzą...) i na treść nowych umów w tzw. Nowej Kompanii Węglowej z nadzieją, że nie będą to tzw. umowy śmieciowe.

Dość mocno poirytowani pracownicy Jastrzębskiej Spółki Węglowej czekają na odwołanie prezesa Zagórowskiego. Są skłonni zgodzić się na plan oszczędnościowy pod warunkiem, że gwarantem porozumienia nie będzie człowiek, który nie dotrzymuje słowa.

Ekstra ferii zimowych oczekują małopolskie dzieciaki. Ja też, choć oprócz tego czekam na sms od Ciebie o treści C11457 pod nr 7122 po 1,23zł za sztukę (Sorry, taki mamy regulamin konkursu na bloga roku 2014).

Fajnie będzie jeśli zauważysz jak wiele od Ciebie zależy. Głosuj 10 maja na Prezydenta RP. Poćwicz, proszę jeszcze dziś za pomocą sms ;-)